Op 1 januari 2021 heeft de Europese Unie een nieuwe plasticbelasting ingevoerd op basis van niet-gerecycleerd kunststofafval. Het bedrag dat elke lidstaat verschuldigd is, wordt door Eurostat berekend op basis van het gewicht van de niet-recycleerbare kunststofverpakkingen die in het voorgaande jaar op de markt van elke lidstaat zijn gebracht; de hoeveelheid gerecycled kunststofafval heeft geen invloed. Het tarief van deze belasting is $0,96 per kilogram met een forfaitaire korting voor lidstaten met een bruto nationaal inkomen per hoofd van de bevolking onder het EU-gemiddelde. De belasting zal naar verwachting jaarlijks $7,9 miljard opleveren, na ongeveer $950 miljoen aan kortingen, en zal worden gebruikt om de algemene EU-begroting te ondersteunen.
Zoals bij de meeste EU-belastingen werd er aan het begin van het jaar een jaarlijkse heffing berekend voor elke lidstaat, die nu beslist hoe ze de belasting gaat financieren. De meeste landen zullen vertrouwen op de organisaties die de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (EPR) naleven (PRO's) om de heffingen door te berekenen aan hun bedrijfsleden via een proportionele verhoging van de EPR-vergoedingen die de leden betalen. Het precieze mechanisme van deze EPR-vergoedingen wordt nu op landenniveau bepaald, afhankelijk van de hoeveelheid geld die moet worden opgehaald en de manier waarop het land het verwijderen van niet-recycleerbare kunststoffen van de binnenlandse markt wil stimuleren.
Er tekent zich een kloof af tussen de landen met hoge en lage jaarlijkse heffingen: de meeste landen met hoge heffingen belasten niet-composteerbare of niet-gerecycleerde verpakkingsmaterialen - een zeer groot segment van hun verpakkingsmarkt - terwijl de landen met lagere heffingen slechts kleine segmenten belasten, zoals composietkunststoffen en met kunststof bekleed papier. Door het verschil in soorten heffingen tussen landen met zware en landen met lichte heffingen zullen bepaalde kleine binnenlandse markten in de EU grote veranderingen kunnen vermijden, maar alle grote markten worden op dezelfde manier getroffen. Alle invoer naar een land zal moeten voldoen aan het nieuwe binnenlandse belastingstelsel.
Lux verwacht vier belangrijke uitkomsten van de EU Plastic Tax:
- Waar mogelijk zullen verpakkingsbedrijven overschakelen op niet-plastic materialen zoals hout, papier, katoen of metaal. Hoewel deze overgang al gaande is dankzij de Single-Use Plastic richtlijn, zal de Plastic Tax de vooruitgang versnellen.
- Verpakkingsbedrijven zullen overschakelen op meer recyclebare verpakkingen, zoals het converteren van meerlaagse, uit meerdere materialen bestaande flexibele verpakkingen naar meerlaagse, uit één materiaal bestaande flexibele verpakkingen. Zoals we al hebben gezien, kan dit een zegen zijn voor polyethyleen (PE) omdat ontwikkelaars de dichtheid en eigenschappen ervan gemakkelijk kunnen wijzigen om het effect van meerlaagse verpakkingen te creëren met één materiaal, waardoor de recyclebaarheid drastisch wordt verbeterd.
- Welke materialen er ook worden gebruikt - conventionele kunststoffen, alternatieven of gerecycled materiaal - de verhouding tussen de verpakkingskosten en de productkosten zal toenemen. Dit kan duurdere verpakkingsopties mogelijk maken, zoals de integratie van tracers of actieve verpakkingen.
- Hoewel de Plastic Belasting de ontwikkeling van recyclinginfrastructuur niet direct zal financieren (een controversieel punt), zullen we wel een toename zien in het gebruik van gerecycled materiaal, waardoor de marges van recyclers verbeteren en kapitaalinvesteringen worden aangemoedigd.
#LuxTake
Hoewel we trends kunnen vaststellen tussen de meest en minst getroffen EU-lidstaten en algemene resultaten kunnen voorspellen, bemoeilijken de talrijke en enigszins verschillende nationale strategieën die worden ontwikkeld om de Plastic Belasting terug te verdienen, de Europese verpakkingsmarkt. Als zodanig is een "one size fits all"-benadering voor Europese verpakkingen niet langer levensvatbaar - er moet voor elk land een strategie worden ontwikkeld om zich aan te passen aan hun nieuwe normen.
In de chaos van verschuivende Europese normen en stijgende verpakkingskosten zijn er verschillende mogelijkheden voor verpakkingsinnovatie ontstaan. Wie ontwikkelt als eerste een herbruikbare verpakking in Spanje en ontloopt de belasting? Wie zal als eerste een verpakking ontwikkelen die de natuurlijke hulpbronnen van Finland gebruikt en de belasting vermijden? Om u te helpen bij het formuleren van een antwoord op deze belasting en andere beleidsmaatregelen die een impact zullen hebben op de markt van duurzame materialen, kunt u ons binnenkort verschijnende rapport "Policies Impacting Sustainable Materials" verwachten.
