De EU stoot jaarlijks 4,0 gigatonCO2 uit. In 2021 onthulde de EU het "Fit for 55"-pakket, een wettelijke verplichting voor het blok om zijn uitstoot tegen 2030 met minstens 55% te verminderen om tegen 2050 koolstofneutraal te zijn. In april 2023 organiseerde Lux Research een forum in Parijs met de titel "Decarbonization: A Survival Guide to 2030", dat de belangrijkste belanghebbenden uit de energie- en industriesector samenbracht om te begrijpen hoe het momentum in decarbonisatie hun waardeketen beïnvloedt. Hieronder vindt u de belangrijkste punten van het evenement:
- Decarbonisatie is vaak synoniem met elektrificatie. De Europese economie wordt aangedreven door de verbranding van fossiele brandstoffen - hoewel er veel manieren zijn om koolstofvrij te worden, is het directe gebruik van hernieuwbare elektriciteit het meest voor de hand liggend. Elke sector - of het nu gaat om mobiliteit, industrie of woningen - onderzoekt de mogelijkheden voor elektrificatie van zijn activiteiten. Op dit moment bestaat 21% van de energiemix van de EU uit elektriciteit; dit zal groeien tot 35% in 2030, gezien het tempo waarin onder andere elektrische voertuigen en warmtepompen worden ingevoerd. Zo'n snelle uitbreiding brengt speciale overwegingen met zich mee, zoals problemen met ruimtelijke ordening, uitbreiding van de transmissie-infrastructuur en het omgaan met een gelijktijdige vraag. Om deze problemen te beperken, zijn investeringen in lokale energieopslag en instrumenten voor energiehandel essentieel.
- Voor chemische bedrijven is het geen decarbonisatie maar defossilisatie. In een net-nul-wereld heeft de chemiesector nog steeds een koolstofbron nodig voor de productie van basis- en gespecialiseerde chemicaliën. Recycling, biomassa en afvang en gebruik van koolstof (CCU) zullen de toekomstige bronnen van koolstof zijn - de vraag is hoeveel koolstof uit elke bron kan worden gehaald. Recycling en biomassa worden als de meest kostenefficiënte beschouwd, maar de beschikbaarheid is beperkt; CCU kan een vrijwel onbeperkte bron van koolstof bieden, maar tegen zeer hoge kosten. Het veiligstellen van de toekomstige koolstofbron van de EU zal daarom een delicate evenwichtsoefening zijn tussen economische haalbaarheid en praktische uitvoerbaarheid.
- Door de goedkeuring van REPowerEU in 2022 steeg de behoefte van de EU aan koolstofarme waterstof tot 20 miljoen ton in 2030, waarvan de helft geïmporteerd zal worden. Er zijn verschillende technologieën beschikbaar om waterstof te transporteren, maar de internationale import zal worden geleid door het gebruik van ammoniak als transportmiddel vanwege het kostenvoordeel en de bestaande infrastructuur. De ontbrekende schakel in een ammoniakeconomie is het kraken van ammoniak - de technologie bevindt zich nog in een vroeg ontwikkelingsstadium en er zijn maar weinig aanbieders van technologie. Het is daarom een wedloop voor de EU om ammoniakkraakprojecten veilig te stellen, aangezien Japan en Korea ook wedijveren om dezelfde leveranciers.
